76 سخنى از آن حضرت ( ع ) بنى اميه از ميراث محمد ( ص ) اندكى را به من مىدهند ، چونان اندك شيرى كه به بچهء شتر دهند . به خدا سوگند ، اگر زنده بمانم آنان را پراكنده سازم و به دور افكنم ، آنسان ، كه قصاب پاره اى از جگر يا شكنبهء خاكآلود را به دور مىافكند . من مىگويم : « ليفوّقوننى » ، يعنى مال را اندك اندك به من مىرسانند . و « فواق الناقة » يعنى آن را يك بار شيردادن . و « وذام » جمع « و ذمه » است . و آن پارهء جگر يا شكنبه اى است كه بر روى خاك افتاده و قصاب آن را به دور مىاندازد . 77 از سخنان آن حضرت ( ع ) در دعا اى خداوند ، بيامرز آن گناهان مرا ، كه تو از من داناتر به آنها هستى . اگر بار ديگر مرتكب شدم تو نيز بار ديگر از من در گذر . اى خداوند ، اگر با خود وعده كرده‌ام كه در طاعت تو قصور نكنم و به وعدهء خويش وفا ننموده‌ام ، مرا ببخش . بار خدايا ، اگر به زبان به تو تقرب جسته‌ام و به دل خلاف آن كرده‌ام ، بر من مگير . اى خدا ، بيامرز براى من هر اشارت كنايه آميز را كه به گوشهء چشم كرده‌ام و هر سخن نابجا را كه از دهانم جسته است و نيز خواهشهاى دل و لغزشهاى زبانم را . 78 سخنى از آن حضرت ( ع ) آن گاه ، كه آهنگ خوارج كرد ، يكى از اصحابش او را گفت : اى امير المؤمنين به شهادت علم نجوم ، اگر در اين ساعت حركت كنى مىترسم كه به مراد خويش نرسى على ( ع ) در پاسخ او فرمود : تو پندارى ساعتى را يافته اى ، كه اگر كسى در آن ساعت براى انجام مقصود